Stichting No Guts No Glory
vervult muzikale wensen van mensen met kanker
– jong en oud –
en hun mantelzorgers.
Omdat we geloven in de
kracht van muziek.

Muziek via VR nu ook voor longkankerpatiënten in het HagaZiekenhuis

Wat eind 2024 begon in het LUMC, krijgt nu een vervolg in Den Haag.Vanaf deze maand kunnen ook longkankerpatiënten in het HagaZiekenhuis met een VR-bril en koptelefoon even ontsnappen aan het ziekenhuis.No Guts No Glory doneerde de VR-brillen, koptelefoons en koffers die daarvoor nodig zijn. Met een VR-bril op sta je ineens vooraan bij een […]

NGNG Muziekknuffel

De afgelopen jaren hebben we meerdere keren de (slaap)liedjes die moeders voor hun kinderen zongen professioneel opgenomen. Zodat hun stem voor altijd vastgelegd zou blijven.We wilden hier zo graag nog meer in betekenen en zijn in gesprek gegaan met Martijn Bosma van Message in a Cuddle. Samen hebben we iets heel moois ontwikkeld waardoor we kinderen […]

Muziek, liefde en een onvergetelijk weekend

Ik ben Paul, 44 jaar. Vader van drie fantastische kinderen en getrouwd met Jopie, de vrouw van mijn leven.Acht jaar geleden werd bij mij een hersentumor geconstateerd. Gelukkig was de tumor operabel en bleef hij, dankzij chemo en bestraling, acht jaar rustig. In die jaren hebben we volop geleefd, gedanst, gereisd en vooral genoten van […]

Egbert loopt naar Rome, dag 40!

Het lied dat eigenlijk in mijn hoofd zou moeten zitten is Four seasons in one day. Mijn tocht richting de Alpen zat vol harde regen, hagel, een beetje sneeuw en uiteindelijk zon. Het lied dat eigenlijk in mijn hoofd zat,was Doe effe normaal van Normaal. Waarom? Geen idee. Ik blijf achtervolgd worden door slechte muziek die opeens in me opkomt. Ik ga steeds meer richting het hooggebergte. Morgen staat er een zware Alpenetappe voor de deur. Hier in La Garde, vlakbij Sembracher, zit ik in een Gite met een prachtig uitzicht. Het is een familiebedrijf.

Egbert loopt naar Rome, dag 39!

Vanmorgen regende het, dus mocht ik, gekleed in mijn groene regenponcho, door het mondaine Montreux marcheren. De gasten van het Palace Hotel keken wat verstoord op toen ik daar voorbij kwam. Montreux heeft het hoog Prince de Lignac-gehalte. Mensen zijn er rijk en delen dat graag met anderen. Het was leuk om daar eens een kijkje te nemen. Na Montreux en Villeneuve liet ik het meer achter me en vervolgde ik mijn weg in de richting van Aigle. Dat was meteen een stuk minder mondain, maar ook mooi. De hoge bergen doe ik de afgelopen dagen voor me zag liggen, zag ik nu om me heen opdoemen.

Egbert loopt naar Rome, dag 38!

Route vandaag: Van Epalignes naar Vevey, 24 km via Lausanne, Lutry, Cully, Rivaz en Saint Saphorin.

Kathedraal Lausanne:

Egbert loopt naar Rome, dag 37!

Het is prachtig weer vandaag. Voor het eerst in tijden had ik weer zonnebrand nodig. Hierdoor ( het mooie weer, niet de zonnebrand) waren er ook meer mensen op straat. Ik kan nu zeggen dat de Zwitsers die ik ben tegengekomen bijzonder vriendelijk en hartelijk zijn. Vanmorgen kreeg ik een vorstelijk ontbijt van Madame Nicolet. Het bleek nodig. Ik moest niet alleen flink klimmen vandaag, ik moest ook een zelfbedachte en daardoor risicovolle route volgen. Het lukte allemaal automatisch vandaag en rond half 3 kwam ik via een bospad Epalinges binnengelopen.

Egbert loopt naar Rome, dag 36!

Van Yverdon-les-Bains naar Chavornay via Chamblon, Mathod en Orbe. Een afstand van 23 kilometer.

Aanstaande zondag zou hij de St. Bernhardpas oversteken.

Bron Wikipedia:

Egbert loopt naar Rome, dag 35!

Vanmorgen, toen ik uit mijn raam keek, zag ik sneeuw, veel sneeuw. Het leek wel kerstvakantie, maar dan zonder gezelligheid. Zondag in Zwitserland, iedereen zit binnen. Ik moest eerst Col des Etroits beklimmen om in Sainte Croix te komen. Het wandelpad omhoog leek op een slecht onderhouden versie van Efteling attractie Fata Morgana: het was een beek met daarom heen onheilspellende geluiden. Ik nodig archeologen uit om te achterhalen waar het bewandelbare deel van het pad ooit was. Na Sainte Croix begon de afdaling naar Yverdon-les-Bains.