Stichting No Guts No Glory
vervult muzikale wensen van mensen met kanker
– jong en oud –
en hun mantelzorgers.
Omdat we geloven in de
kracht van muziek.
Na de rustdag was het fijn om weer te gaan lopen. Ik keek er erg naar uit om Conny te zien. Hierdoor had ik me niet verdiept in de etappe van tevoren.
Het was een prachtige dag. Wel zwaar, veel klimmen en dalen in het bos, in totaal 25 kilometer, maar erg mooi: uitzichten op dorpjes en champagnevelden.
Egbert heeft dit gestuurd via de mail:
Vanochtend liep Egbert door Saint-Loup-en-Champagne. Dat is een dorp in de Franse Ardennen met, volgens Wikipedia, 223 inwoners. Een vrouw kwam haar huisje uit en wenkte Egbert dat hij koffie moest komen drinken. Na de koffie schonk ze een ander drankje voor hem in, ‘bijzonder water’ noemde ze het. Het bleek een zelfgestookt alcoholisch drankje en omdat hij niet onbeleefd wilde zijn dronk hij het op. Aangezien het pas 10.30 was kwam dit ‘bijzondere water’ nogal hard aan met gevolg dat onze pelgrim 2 kilometer verkeerd is gelopen. Zingend welteverstaan.
Egbert heeft gisteren geslapen bij oud-collega Wil en haar man Simon. Het deed hem goed om even vertrouwde gezichten te zien. Vandaag is hij aangekomen in Chateau-Porcien. Er was maar heel erg kort contact mogelijk dus er zijn helaas geen verdere details om te delen.
Misschien een mooi moment om nog eens uit te leggen waarom Egbert dit doet en zich laat sponsoren.
Ga je het hele stuk lopend?
Vandaag hebben we even kunnen bellen. Dit was zijn route: Van Rocroi -> Sévigny -> La Foret -> Chilly -> L’échelle -> Villaine -> L’échelle -> Villaine -> Vaux-Villaine -> Villaine -> Les Valées -> Villaine… Zoals je kan zien komen een aantal namen vaker voor. Dit is niet omdat Egbert de weg niet kon vinden maar omdat er van alles tegen zat vandaag. Een brand, een weg die niet bestond, een pad dat er helemaal niet was behalve als hij over de snelweg was gaan lopen, kortom, Egbert heeft afgezien vandaag.
