Vrijwilligers

Naast de vele mensen die zich ad hoc inzetten voor No Guts No Glory, hebben we ook een vaste groep fantastische vrijwilligers. Op alfabetische volgorde van hun voornaam:

Foto Bregje BoerBregje Boer
Mijn naam is Bregje Boer, 33 jaar. Ik woon samen met mijn vriend en zoon in Maastricht. Begin 2013 ben ik via mijn broer in contact gekomen met Stichting No Guts No Glory. NGNG spreekt mij aan vanwege de transparante, laagdrempelige en stoere manier van werken. Niet wegkruipen in een hoekje, maar juist vol de strijd aangaan, met zoveel mogelijk lawaai (gitaren) en positieve energie (glitters)! Ik houd mij voornamelijk bezig met aanvragen voor prijsvragen, wedstrijden,  sponsoring. Ik stel hierbij schriftelijke verzoeken op in de stijl van NGNG: helder en direct met de nadruk op onze positieve instelling. Geen smeekbedes om geld, maar vertellen waarom NGNG zo’n goed doel is! We hebben we in 2013 een kerngroep van vrijwilligers opgericht, waarmee we al een aantal successen hebben geboekt, iets dat enorm veel positieve energie geeft. Hierdoor krijgen we de bevestiging dat ons werk zin heeft en dit vergroot de drive om door te gaan! 

Karin WagemakersKarin Wagemakers
Ik ben Karin Wagemakers en woon samen met mijn drie grote liefdes, Richard, Rosheen en Tori en drie kattige liefdes, Doerak, Lolo en Sirius. Ik leerde NGNG kennen via Twitter. Goed willen doen door iets te doen, daar was ik al een tijd mee bezig. Bij No Guts No Glory vond ik wat ik zocht. Geen gejank maar gelach en liefde, muziek in mijn oren. In ons huis wordt jam, sambal, gelei en compote gemaakt met fruit van eigen moestuin, fruit van andere moestuinders en Spaanse pepers uit de hobbykas voor No Guts No Glory. Liefde in potjes en dat proef je.

Foto Laila van Hooff - KurverLaila van Hoof
Ik ben Laila van Hooff-Kurver, moeder van 4 geweldige mensen en vrouw van een entrepreneur. Ik ben regelneef, organizer en krijg vijf kwartier in een uur gepraat. Ik kan echter ook erg de stilte opzoeken. Mijn interesses zijn vooral mode en styling, antieke sieraden en boven alles mijn gezin. Via Twitter ben ik met Ellen Gerritsen en No Guts No Glory in contact gekomen. De attitude van de stichting spreekt me zo aan door de directe taal die er gesproken wordt, de duidelijkheid van acties en het ‘met zijn allen’ zorg dragen voor de ander. Mijn moeder is op heel jonge leeftijd overleden aan kanker en in die periode was er veel hulp, een enorme saamhorigheid van vrienden en mensen om haar heen. Voor mij is No Guts No Glory eigenlijk ook zo: met zijn allen mooie dingen doen, anderen helpen. Zorg verlichten. Ik geloof heilig in samenwerking en elkaar de hand toereiken.

Foto Margot van TrierMargot van Trier
Ik ben Margot van Trier, een junior communicatie professional met passie voor online, kunst en cultuur. Voor No Guts No Glory loop ik graag hard en ver. Sinds 2013 coördineer ik sportevenementen ten goede van de stichting. Dit omdat ik graag anderen help hun (sportieve) doelen te bereiken. Omdat ik ervan overtuigd ben dat grenzen vooral in het hoofd zitten. In het jouwe, of dat van een ander: doorbreek je deze grenzen, dan sta je al met 1 been op de finishlijn. 

Marieke HahnMarieke Hahn
De reden voor mijn verbondenheid met No Guts No Glory ligt nogal persoonlijk.

2 juli 2013 overleed Sander Ebbeling en zowel zijn directe omgeving als ik hebben ongelooflijk veel steun ontvangen van Ellen. Zij heeft alles geprobeerd Sander te helpen, niet alleen met een eventuele behandeling in het buitenland, maar vooral ook door morele steun te bieden. Steun die zo hard nodig is als je als direct betrokkene overladen wordt met emoties. Onze onderlinge band is na zijn dood versterkt en gezien het feit dat er zó veel kracht en positiviteit uit deze stichting straalt en de mensen die verbonden zijn aan No Guts No Glory enorm gedreven zijn de stichting op de kaart te zetten, is het voor mij niet meer dan vanzelfsprekend dat ik er alles aan doe wat in mijn macht ligt om een steentje bij te dragen.

Foto Natasja ColiNatasja Coli
In 2013 zag ik van dichtbij hoeveel steun, moed en kracht No Guts No Glory gaf aan mijn schoonzus Annemiek. De achterban van No Guts No Glory, mensen die haar soms niet eens kenden, zetten zich allemaal in voor háár doel: hoop op genezing en onbetaalbare extra tijd met haar kinderen. En wat een mooie tijd heeft zij gekregen! 
Er zijn veel mensen die dezelfde strijd leveren als Annemiek deed. Al die mensen gun ik zó enorm hetzelfde als No Guts No Glory voor haar heeft kunnen betekenen. No Guts No Glory MOET groeien! Omdat ik wil dat ze meer mensen kunnen helpen zet ik me in voor No Guts No Glory. Iedereen beschikt over talenten. Iedereen is wel goed in iets. Met mijn acties (No Presents No Glory, Dance4Glory , hardlopen met het NGNG-runningteam) wil ik laten zien dat iederéén zich in kan zetten om de naamsbekendheid van No Guts No Glory te vergroten en om geld in te zamelen voor No Guts No Glory. Begin gewoon. Denk klein. Dan wordt het vanzelf groot!

foto-reneRene Oude Vrielink
Gevraagd door oprichter & vriend  Snoader om secretaris te worden voor stichting NGNG in 2010| Momenteel vrijwilliger en verantwoordelijk voor de NGNG website | Woon in Rotterdam | Married with children | Fan van BoltThrower | Zet me in voor NGNG omdat iedereen rondom de stichting goed bezig is| Veel positieve energie

IMG-20160228-WA0004-01Ruben van Eijk
Ruben hier. Liefde voor creativiteit, al wat digitaal is en voor strijdlust. Deze elementen probeer ik waar en wanneer ik kan maximaal samen te brengen voor No Guts No Glory. Vanuit verbondenheid met mens en doel van de stichting ben ik ervan overtuigd dat je met energie en karakter grenzen -dichtbij en ver- blijvend kunt verleggen. Want waarde is altijd een gevoel, nooit een berekening.