Martin naar Pinkpop

Hoi, mijn naam is Martin, 60 jaar oud en ik kom uit het dorpje Susteren in Limburg. Ik ben heel gelukkig getrouwd met Mariëlle en heb 3 kinderen, Tom, Renske en Hanna.

In 2024 begon ik in de loop van de zomer problemen met eten te krijgen. In eerste instantie denk je aan maagklachten die wel overgaan maar de klachten namen toe en na enkele huisartsen bezoeken werd er in september toch maar voor gekozen om voor de zekerheid een echo te maken. Hierop was duidelijk een tumor te zien en na diverse onderzoeken en een pet scan kreeg ik medio oktober te horen dat ik uitgezaaide slokdarmkanker had en dat behandeling wel mogelijk was, echter niet met kans op genezing, maar alleen levensverlengend. Vervolgens moest ik een neus-voedingssonde krijgen omdat ik zelf weinig tot niets meer kon eten.
Tegelijkertijd werd er gestart met bestralingen, gevolgd door chemokuur en immunotherapie.

Gelukkig sloegen de behandelingen goed aan en kon ik na 4 maanden afscheid nemen van de voedingssonde omdat ik weer zelf kon eten. De tumor en uitzaaiingen zijn inmiddels redelijk onder controle en ik voel me ook een stuk beter. Echter heb ik qua lichamelijke conditie en energie heel veel moeten inleveren, hetgeen ook niet veel meer verbeterd aangezien ik nog steeds chemo- en immuuntherapie krijg. Naar omstandigheden gaat het echter nu gelukkig weer goed, hoewel het eten en mijn energielevel toch wel zorgelijk blijven.

Ik ben van kinds af aan al een fervent muziekluisteraar. Dat begon als kind met name via de radio maar ook genoot ik van tv-programma’s als Toppop en later Countdown. Toen ik 15 was mocht ik van mijn ouders in 1981 met mijn oudere broer en nichtjes naar Pinkpop in Geleen en sindsdien is de liefde voor muziek alleen maar toegenomen. Ik ben daarna nog meermaals naar Pinkpop geweest in Geleen, Baarlo en Landgraaf maar na 1991 kwam daarin een pauze, daar mijn privéleven nogal veranderde en ik een tijd ook iets minder tijd en interesse had in festivals. Dit kwam echter gelukkig weer terug en in 2012 stond ik met mijn vrienden weer op het Pinkpop terrein met als headliner The Cure die wij in 1986 ook al in Geleen hadden gezien. Sindsdien ben ik nog vele malen geweest. In 2013 voor het eerst met mijn dochter Renske die ook groot muziekliefhebber is. In 2014 waren mijn zoon Tom en Renske erbij, ook bij het memorabele noodweer voor het optreden van Metallica. En in 2018 was mijn jongste dochter Hanna voor het eerst erbij. 2023 was mijn laatste Pinkpop voor mijn ziekte en dankzij No Guts No Glory kan ik er in 2026 weer bij zijn, mits mijn gezondheid dit toelaat.

Ik heb de afgelopen jaren meerdere festivals bezocht maar Pinkpop is toch altijd het festival gebleven waaraan ik de mooiste herinneringen heb, ook omdat ik deze deel met familie en vrienden. Dit jaar vond ik het programma weer dik in orde, waarbij mij de zaterdag het meest aansprak met bands als The Cure, Editors, Franz Ferdinand en the Haunted Youth. Ik was dan ook heel enthousiast toen mijn dochter Renske mij attendeerde op No Guts No Glory en jullie mogelijkheden met betrekking tot Pinkpop.

Heel erg bedankt voor dit mooie geschenk; ik had niet gedacht dat ik dit nog live zou meemaken.

Renske en ik vonden het helemaal geweldig dat we dankzij No Guts No Glory Pinkpop 2026 mochten bezoeken. Imke en het team hebben alles super geregeld zodat wij alleen maar hoefden te genieten. Wij voelden ons echt verwend. De secret sessie van Leap was ook heel bijzonder en de optredens op zaterdag waren helemaal top. Super fijn dat No Guts No Glory dit voor ons mogelijk heeft gemaakt en wij zijn jullie hiervoor ook super dankbaar.

Groetjes,
Martin en Renske 

Help jij ons mee?
Dank je wel 🩵