Cora May ontmoet Yungblud

Ik ben Cora May, 48 jaar en moeder van 3 kinderen. Mijn verhaal in vogelvlucht van begin december 2022 tot, met een hoopvolle blik in de toekomst, 21 juni 2026: Begin 2022 kreeg ik de diagnose borstkanker graad 3 ER en PR positief, Her2 negatief en daarbij meerdere aangetaste lymfen in het borst/okselgebied. De rollercoaster gaat volgas aan!

Ruim een jaar ben ik behandeld. Eerst 13 chemokuren, daarna een borstbesparende operatie en 3 lymfeklieren verwijderd, toen wéér een operatie (okselklierdissectie) omdat er alweer nieuwe lymfeklieren met kanker aangetast bleken te zijn tijdens de scan voor de bestraling, daarna 20 bestralingen, daarna nòg een operatie vanwege een heftige borstontsteking waarbij ik ook nog wekenlang een drain heb gehad om de rommel af te drijven en als aftopper voor de aankomende zéker 10 jaar, misschien wel 15 jaar antihormoontherapie. Ik ben er 100% voor gegaan, maar met de wetenschap dat ik dit wèl maar 1x zou doen! Met veel ups & downs en ongelooflijk veel steun van familie, vrienden, collega’s en cliënten. 

Na zo’n beetje alles wat mis kon gaan tijdens dit traject, vlieg ik even door naar eind 2025. Met neuropathie in handen en voeten, een sterk wisselende energie en snelle overprikkeling is óók mijn werk door de kanker van me afgenomen. Toch vind ik in het kader van “kijken wat wèl kan” daar een weg in door als vrijwilliger betrokken te blijven, tot plezier van mijn collega’s, cliënten en met name mijzelf. Maar de kanker haalt me in…. Begin 2026 werd de diagnose duidelijk. Uitgezaaide borstkanker triple negatief (= gemuteerd!) met op 7 plaatsen uitzaaiingen in mijn botten waaronder ook een groot aangetast gebied van 12cm in mijn dijbeen waardoor ik nauwelijks nog kon lopen van de pijn. Er volgen wederom gesprekken maar deze keer is er alleen nog palliatieve behandeling mogelijk… ik ga dood.

Ik weet héél goed wat ik wèl en niet nog wil doen. Belangrijk voor mij zijn autonomie en zelfstandigheid, niet meer kaal worden en geen ondraaglijke pijn. De toekomst is onzeker. Hoe ga je hiermee om? Ik moet mijn kinderen achter gaan laten die er eigenlijk nog helemaal niet “klaar” voor zijn. Wisselend draag ik dit verdriet of lach me er buiten de deur doorheen, maar de gedachten zijn er non-stop. Levend in rouw en afscheid aan het nemen. De dagen zijn soms gitzwart.

Dan, ergens tijdens het doelloos rond swipen op de socials, komen flarden van de Grammy’s voorbij. Ik luister al jaren eigenlijk geen muziek meer. Het pakt me niet meer. Maar opeens komt Yungblud voorbij met Zombie en àlles in me, inclusief mijn oude rockhart, wordt wakker geschud. Deze man en deze tekst raakt me héél héél diep vanbinnen. En nòg meer als ik later de bijbehorende videoclip zie.

“If I was to talk about the words, they would hurt, they would hurt. So if you were to ask about the pain, I would lie, I would lie. To fix my mind, I need time. But it’s runnin’ out, it’s runnin’ out. Oh I know that I can’t live without you……”

Dáár zou ik nog weleens heen willen. Maar hij treedt alleen op in het buitenland zie ik op internet, dus ook die optie valt eigenlijk weg. Tot ik zie dat hij naar Pinkpop komt, maar ook dat is natuurlijk niet haalbaar voor mij….

Ik deel mijn enthousiasme over Dom, Yungblud en de muziek met een van m’n beste vriendinnen Antoinette, die ook van rock houdt. Enkele dagen later krijg ik van haar de vraag of ik het goed vind dat ze via No Guts No Glory (NGNG) gaat kijken of het live zien van Yungblud haalbaar gemaakt kan worden voor mij. Zo lief!

Enkele dagen later zit ik samen met Antoinette en Imke van NGNG aan de telefoon. Alles wordt zo open en transparant besproken zonder verrassingen, want die heb je tijdens kanker al genoeg! Ze regelen voor mij (+1) de toegangsbandjes voor de zondag van Pinkpop, ik mag dan via een aparte ingang het terrein op, waarna ik gebruik mag maken van alle MIVA voorzieningen zoals parkeerplek, MIVA deck, toilet etc. Daarnaast kan ik tussendoor bijkomen bij het tuinterras en onder begeleiding van NGNG naar de cabine backstage. Ik heb er ontzettend veel zin in. En ik ben heel dankbaar voor 1 van de lichtpuntjes in mijn donkere, zwaar ingekorte, toekomst! 

Wat hebben wij een ontzettend gave dag gehad zeg! Het is ongelooflijk wat NGNG voor je doet om alles zo fijn mogelijk te laten verlopen, het kon niet op. Wij hebben heel veel respect en dankbaarheid voor àlle mensen die onze dag onvergetelijk hebben gemaakt! Het hoogtepunt voor ons was natuurlijk de Meet & Greet met Yungblud, maar ook alle andere voorzieningen die het mogelijk maakte om überhaupt een dag Pinkpop te beleven, waren geweldig. Het team van NGNG zag ons en onze behoefte ècht! De vraag van de dag: “Ben je okay?” zegt alles over hun betrokken zorgzaamheid. Wij hebben woorden te kort om No Guts No Glory te bedanken voor deze bijzondere en onvergetelijke dag. Alleen maar liefde!🖤🤘

Help jij ons mee?
Dank je wel 🩵