Dansen in de regen

In de zomer van 2022 leefde ik op een paar vierkante meter.
Uit een speakertje op de rand van mijn ziekenhuisbed klonk de line-up van Into The Great Wide Open.
Op datzelfde moment dansten mijn vrienden met blote voeten op het strand van Vlieland, ze proosten op mij.

Met een stamceltransplantatie verwisselden de artsen mijn systeem voor dat van een ander.
Een systeem wat beter opgewassen is tegen de lymfeklierkanker die zo agressief in mij woedt.
Het blijft een bizar en hartverwarmend idee dat iemand, ik weet niet wie of waar vandaan, zijn cellen belangeloos doneerde.
Ik kreeg zijn bloedgroep en kracht om verder te kunnen.

Mijn lichaam leerde de kanker te lijf te gaan.
Zo goed en kwaad als dat gaat.
Het is al lang geen marathon meer, eerder een verlengde van mezelf.
Ik wil genieten van de momenten waarop het wel goed gaat.
Blijven durven dromen van toekomst, en uitkijken naar.
Want dat doe ik zo graag!

En zo stond ik nu zelf weer met mijn blote voeten in het zand, te midden van de mensen waar ik zo van houd. Met de zon op ons gezicht op de eerste rij bij Horsegiirl en keihard meezingen met Lucky Fonz lll.
In de volle regen dansen bij The Whitest Boy Alive en in de liefste moshpit bij Angine de Poitrine. Samen het leven vieren op z’n volst. Proost!

Dat we hier mochten zijn voelt als de allermooiste troostprijs.
Zo zo zo super dankjewel NGNG en ITGWO  <3
Evelien

Mede met dank aan ITGWO en onze donateurs konden we Evelien met 2 vrienden naar het festival laten gaan en overnachten💛

Help jij ons mee?
Dank je wel 🩵