Samen sterker dan ooit

Mijn naam is Ilona, 39 jaar. Ik woon samen met mijn man, onze zoon en dochter (10 en 7 jaar).

In april 2025 is bij mij borstkanker geconstateerd. Natuurlijk was dat een enorme klap, maar we hebben onze schouders eronder gezet en zijn voor herstel gegaan. 
Ik was er op tijd bij, dus een borstbesparende operatie en bestraling zou genoeg zijn. Helaas bleek de uitslag van de operatie iets minder gunstig. De tumor was groter dan gedacht en ik had een uitzaaiing. Dit was even een tegenvaller, maar we herpakten ons en we zijn gestart met de chemotherapie. Jammer genoeg veroorzaakte de chemo’s ontstekingen in mijn longen en kon ik de kuur niet in zijn geheel afmaken. Een ziekenhuisopname volgde. In september kon ik even op krachten komen om vervolgens in oktober de bestralingen te ondergaan. Deze zijn afgerond en het leven is weer in stapjes opgepakt. 

Het vertellen aan de kinderen dat ik borstkanker had, was zwaar. Zoveel verdriet, ondanks dat wij konden zeggen dat ze mij naar alle waarschijnlijkheid beter konden maken. Toch zijn ze er heel positief mee om gegaan. Elk op hun eigen manier.  Ze zijn ontzettend sterk en lief geweest. Ze hebben mij op mijn slechts gezien, maar wij genoten van de kleine momenten die we samen hadden. 
Op het moment dat het mij beter ging, kwam er vooral bij mijn oudste veel boze buien. Voor hem begon het verwerken pas in december. We praten veel met elkaar. Bij de start van het nieuwe jaar moest mijn zoon een wens opschrijven voor 2026. Hij heeft opgeschreven dat hij wenste dat ik weer helemaal beter zou worden. Zo blijkt maar weer hoeveel impact het heeft gehad. 

Zolang ik niet al mijn haar terug heb, niet volledig werk, soms een kort lontje heb door de anti-hormoonpillen, ben je nog niet helemaal beter. En hij heeft gelijk, we maken stappen, we doen het goed maar hun mama is nog niet de oude.

We genoten altijd al van het leven, maar misschien nu nog bewuster dan voorheen. Zodra de kinderen hoorden dat Bruno Mars in Nederland op kwam treden, wilden ze er heel graag heen.
Helaas waren wij niet de enige die graag kaartjes wilden en het is dan ook niet gelukt om kaartjes via de verkoop te regelen. 
Na een weekje twijfelen, besloot ik om mijn wens in te sturen naar stichting No Guts No Glory. Samen met mijn man en kinderen naar Bruno Mars. Zij verdienen het omdat ze zo ontzettend stoer, lief en behulpzaam zijn geweest.  Ik heb genoten om naar hun stralende en verwonderde gezichten te kijken. Ik had nooit gedacht dat mijn mail zo snel en zo liefdevol opgepakt zou worden. En nu staan we hier…samen, misschien wel sterker dan ooit! Ontzettend bedankt voor het laten uitkomen van onze wens!

Wooow! Wat hebben wij een fantastische avond gehad bij Bruno Mars. We hebben van het begin tot het eind van elke minuut genoten. De kinderen hebben staan zingen en swingen en daar heb ik misschien nog wel het meest van genoten. 
Vanaf februari keken wij er zo ontzettend naar uit als gezin om naar Bruno Mars te gaan. De maanden/weken/dagen werden afgeteld. Gisteren was het dan eindelijk zo ver en wat het concert met ons gedaan heeft, is bijna niet te beschrijven. Het was een moment waarop we even onbezorgd hebben kunnen genieten. We hebben uit volle borst meegezongen en de voetjes stonden niet stil. Als de ziekte er niet was geweest, dan hadden we het misschien maar voor lief genomen, maar nu overheerst het gevoel van enorme dankbaarheid.

Lieve NGNG ontzettend bedankt dat jullie zulk mooi werk doen en aan elk contact dat wij hebben gehad voel je dat jullie het met zoveel liefde doen. 
Wij willen je als gezin ontzettend bedanken voor alles wat je voor ons gedaan hebt! We zijn je heel erg dankbaar. 

Liefs
Ilona

Met dank aan MOJO konden we nog tickets kopen voor de uitverkochte show van Bruno Mars.

Help jij ons mee?
Dank je wel 🩵