Als niets meer vanzelfsprekend is

Ik ben Vanessa, 45 jaar en moeder van 2 fantastische meiden (17 & 14).
Op 12 juni 2025 ging ik even snel naar het ziekenhuis om een mammografie te laten maken. Ik voelde een knobbeltje in mijn borst, maar we dachten aan een ontsteking. Helaas, niets bleek minder waar. Diezelfde ochtend kreeg ik te horen dat ik een zeer agressieve vorm van borstkanker had en er al meerdere lymfeklieren waren aangedaan. Onze wereld stond op zijn kop.
Hadden we niet net naar elkaar uitgesproken dat het, na een moeilijke periode, zo goed met ons ging en dat we zin hadden in alles wat komen ging?
Vandaag moest een dag van vreugde zijn, omdat mijn oudste dochter te horen zou krijgen of ze geslaagd was. Een mooie dag werd het uiteindelijk wel, want mijn dochter bleek geslaagd en we waren met heel veel lieve mensen om ons heen. Met een lach en een traan hebben we die dag gevierd en besloten dat we met elkaar in de trein zouden stappen; waar die ook heen zou gaan en op welk station die ook zou stoppen.
In het begin wisten we ons geen raad. We zochten troost in muziek. Alle 3 onze eigen weg en eigen muziek.
De meisjes hielpen mij om een playlist te maken om de wachttijden in het ziekenhuis te overbruggen, voor tijdens de scans, de chemo’s, voor de lange nachten als ik weer eens niet kon slapen. Het grappige was; we hadden niet echt overeenkomsten in onze muziek. Hoe goed we ook ingespeeld zijn op elkaar en hoe hecht onze band is, zo uiteenlopend is onze muzieksmaak. Ik dacht eigenlijk nooit met allebei mijn meiden naar een concert te gaan. Totdat….de meiden afzonderlijk naar me toe kwamen en vertelden over Bruno Mars. Wat zouden ze daar graag heen gaan, maar we waren al te laat voor de presale. Zou het lukken om kaartjes te krijgen? Bij mij ontstond er op dat moment een droom; samen met mijn meiden naar Bruno Mars. Omdat ik er ook een hard hoofd in had, trok ik de stoute schoenen aan. Ik mailde stichting No Guts No Glory en vertelde hen mijn wens.
Diezelfde dag kreeg ik nog antwoord en een week later hadden we ons eerste gesprek. Kort daarop volgde het fantastische nieuws dat wij naar Bruno Mars mochten. Er komen hiermee meerdere dromen uit; we gaan naar Bruno Mars en ik ga met allebei mijn dochters naar een concert. Wat was het een mooi en fijn vooruitzicht als niets meer vanzelfsprekend is!


En wat was het geweldig! Ik heb mijn dochters gezien op een manier zoals ik ze nog nooit gezien heb. De muziek, de sfeer, alles. Zo ontzettend dankbaar! Dank NGNG, dank MOJO.
Liefs, Vanessa
Met dank aan MOJO konden we nog tickets kopen voor de uitverkochte show van Bruno Mars💛
Help jij ons mee?
Dank je wel 🩵