Janne naar Pinkpop

Ik ben Janne. Ik heb een heerlijke man en een schat van een kind en geef les in het hbo. Werken met studenten vind ik een van de leukste dingen om te doen. Het ondersteunen van de ontwikkeling van (jonge) mensen brengt me veel plezier en geeft betekenis aan mijn werk. Maar toen ik een jaar geleden een knobbel in mijn borst ontdekte, kreeg mijn leven en dat van mijn gezin ineens een heel andere invulling. Plotseling stond de agenda vol met bestralingen, operatie en uiteindelijk ook chemo en nog een operatie. Spontaniteit maakte plaats voor regelen, wachten en omgaan met onzekerheid. Tijd samen gaat niet meer alleen over het delen van leuke dingen, maar veel vaker over behandeling, scans, uitslagen en allerlei suffe bijwerkingen. Je zou bijna vergeten dat de wereld groter kan zijn dan je woonkamer en het ziekenhuis. 

Steeds weer de moed bijeen rapen en weer slingers ophangen is een van de weinige dingen die je zelf nog kunt doen op zo’n moment. En muziek helpt daarbij ontzettend. Bij het wakker worden van de operaties en tijdens de chemo stond mijn favoriete band, de Foo Fighters, op een infinite loop, zodat ik bij mijn muziek streamingdienst bij de top 0,3% global fans uitkwam. Mijn lieve man heeft deze wens voor mij ingediend. Al sinds zijn jeugd laadt hij op bij concerten, onder andere van hevige hardcore en metalbands, ook tijdens deze periode. Hij komt altijd helemaal opgeladen thuis, vol energie en met een hoofd en hart die weer even lucht hebben gekregen. Wat een feest. Samen gingen we ook regelmatig naar concerten en festivals en hij gunde mij ook weer zo’n ervaring. Tegelijk wist hij dat een concert of festival voor mij op dit moment te veel zou zijn. Zonder aanpassingen houd ik dat nog niet vol: te lang staan, te veel lopen, te weinig rustmomenten en te veel prikkels tegelijk.

En toen bleek dat de Foo Fighters weer op tour zouden gaan, met een nieuw album dat op mijn verjaardag uitkomt als een van de betere cadeautjes. We hebben zitten puzzelen of het lukte om te gaan, maar helaas werd al gauw duidelijk dat het voor mij praktisch niet haalbaar zou zijn. Met de hulp van No Guts No Glory gaat het er nu echter toch van komen. Wat een cadeau dat er iemand is die met je meedenkt over wat er wel mogelijk, aanpassingen bedenkt en dat ook mogelijk maakt. Dat voelt heel bijzonder, want zo wordt het optreden en de dag niet iets wat extra uitput, maar juist iets wat weer energie en plezier geeft.
Een lichtpuntje om naar uit te kijken, want nu kunnen we met z’n drieën uitkijken naar een dagje Pinkpop. En wat hebben we een onvergetelijke dag beleefd! Met veel voorpret, maar ook wel een beetje spanning gingen we op pad naar het festival. Zou ik het wel kunnen volhouden om tussen al die mensen in de warmte, maar de muziek trekt. Vanaf het eerste moment was er zo veel aandacht en zorg dat al onze bedenkingen al snel als ijs voor de zon smolten. Dankzij jullie en de lieve vrijwilligers en medewerkers op het festival kregen wij de kans om iets mee te maken wat anders waarschijnlijk niet mogelijk was geweest: genieten van de Foo Fighters. Dat we zo dicht bij het podium konden zitten en de energie van het optreden van dichtbij konden ervaren, was werkelijk bijzonder. We hebben intens genoten, gelachen en ook wat tranen gelaten tijdens het optreden. Dat ik dat met mijn lieve gezin kon delen, maakt dit een dag die we nooit meer gaan vergeten. Wij zijn ontzettend dankbaar voor alle inzet, warmte en liefde waarmee jullie deze dag mogelijk hebben gemaakt. Bedankt No Guts No Glory, voor deze unieke ervaring en voor alles wat jullie doen voor mensen die zo’n bijzondere dag nodig hebben.

Help jij ons mee?
Dank je wel 🩵