Hoe Iron Maiden een leven lang meeging

Hoi, ik ben Michel. Een man van 53 jaar oud en een fan van Iron Maiden sinds ik op mijn 13e luisterde naar de walkman van een klasgenootje. Ik was helemaal verkocht, zoiets had ik nog nooit gehoord. Wat een energie en wat een composities. Al snel had ik alle tot dan toe verschenen CD’tjes verzameld van de band. En luisterde die thuis over mijn eigen stereo installatie. Het liefst over de koptelefoon. En natuurlijk nam ik de platen op een cassettebandje om ze op de walkman te luisteren.
Mijn liefde voor Heavy Metal was aangeslingerd en al snel leerde ik ook andere bands kennen. Ik las de Aardschok/Metal Hammer elke maand van A tot Z.
De liefde voor harde gitaarmuziek heeft me, ondanks de voorspelling van mijn ouders destijds, nooit losgelaten.
In 1990, op mijn 17e, heb ik Maiden voor het eerst live gezien in de Groenoordhallen in Leiden met een klasgenootje. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik toen meer onder de indruk was van Anthrax, die het voorprogramma verzorgde.
Jaren later, nadat Bruce Dickinson weer was teruggekeerd, heb ik de band talloze malen gezien. Vaak met vrienden en ondertussen had ik mijn zusje Léonie, ook zo ver gekregen om mee te gaan. Ik had haar ondertussen ook besmet met het Iron Maiden-virus.

Vorig jaar kwam ik, na wat eetproblemen, er achter dat ik een ongeneeslijke vorm van slokdarmkanker heb. Dat hakte er natuurlijk behoorlijk in.
In juli vorig jaar, voor mijn ziekte, ben ik naar het optreden van Maiden geweest samen met vriend Arno en zuslief Léonie. Dit was een fantastisch optreden.
Toen ik hoorde dat de band opnieuw in Nederland zou gaan optreden, heb ik niet direct kaartjes gekocht. Omdat ik nog niet zou weten of ik dan nog fit genoeg zou zijn en of ik überhaupt nog zou leven.
Toen ik daar spijt van kreeg en in de gaten kreeg dat ik waarschijnlijk nog voldoende energie zou hebben om het komende optreden bij te kunnen wonen, was ik te laat en was het concert uitverkocht.
Ik ben No Guts No Glory en natuurlijk zus Léonie heel dankbaar dat het toch gelukt is om dit concert te kunnen bezoeken.
❤️

Zus Leonie;
Super bedankt voor jullie hulp bij het mogelijk maken om met Michel naar het concert te kunnen gaan! Het was natuurlijk anders dan andere keren dat we samen gingen, omdat Michel zich echt niet lekker voelde en we niet samen biertjes konden drinken, maar we hebben wel genoten! Heel erg fijn om de speciale zitplaatsen te hebben, met alle gemakken dichtbij. En ook super dat NGNG ook een hotel regelde, dat maakte de beleving extra fijn! 
Zoals je al zei Imke, die herinnering ga ik later koesteren, al lijkt dat nu nog heel onwerkelijk. 
Dank!
Liefs Leonie 

Mede met dank aan MOJO heel graag gedaan💛

Help jij ons mee?
Dank je wel 🩵