Van wens naar missie

Toen ik in 2024 borstkanker kreeg, stond ons hele gezin op zijn kop.
Via Stichting No Guts No Glory werd onze wens waargemaakt, om nog een keer met zijn allen naar een concert van Suzan en Freek te kunnen, ze regelden voor ons kaartjes voor Royal Park en we hadden een geweldige dag!

Er was nóg een grote wens die ik ooit in mijn leven waar hoopte te maken, dat was het lopen van de Rotterdamse marathon. De kans om dat waar te maken werd steeds kleiner, mijn gezondheid ging steeds verder achteruit en het slechte nieuws bleef zich opstapelen. Maar het finishen op de Coolsingel, een startnummer met mijn naam erop en daarna zo’n prachtige medaille… Het bleef aan me trekken.
Mijn man Koen, wilde graag met me meelopen als supporter en om samen te trainen.

Ik besloot de gok te wagen en me in te schrijven voor de CityRun van 4,2km. Of het zou lukken bleef de grote vraag, want er stond me nog een heleboel aan behandelingen te wachten. Voorzichtig begon ik met trainen, totaal vanaf nul. Dit ging niet zonder slag of stoot, want ik verrekte eerst mijn achillespees en blesseerde daarna ook mijn knie behoorlijk. De chemotherapie waar ik middenin zat zorgde ervoor dat ik continu doodmoe en beroerd was. De datum van de run, 11 april, kwam veel sneller dichterbij dan dat ik hoopte. 
Tot ons grote verdriet, kreeg ik kort voor de run, op 26 maart, te horen dat de kanker is uitgezaaid en ik niet meer beter word.

Dit maakte me alleen maar nog meer vastbesloten om te gaan, want nu leef ik nog! 
En ik wilde graag iets terugdoen voor de lieve mensen van NGNG, zodat zij nog veel meer wensen waar kunnen maken. Ik word niet meer beter, maar ik kan hopelijk nog wel helpen anderen net zo’n mooi moment te hebben als dat wij van ze cadeau kregen.
Ik besloot met mijn run donaties op te halen.
Waar ik als doel had “leuk als het een paar tientjes worden” werd er ontzettend gul gedoneerd waar ik wel even stil van was.
Op 11 april stond ik aan de start en liep ik, in meerdere opzichten, de meest intense 4,2km die ik ooit heb gelopen. Mijn startnummer en gegraveerde medaille hebben een ereplek in huis. 

Kay kwam speciaal naar ons om het bij elkaar gedoneerde bedrag op te halen.
Voor hij kwam, opperde hij ook nog eens als idee of onze meisjes het leuk zouden vinden om een kindergitaar te krijgen. Onze oudste speelt al gitaar, de middelste piano, maar onze jongste dochter van 5 was door het dolle heen met haar mooie knalroze NGNG gitaar!

Voor ons zal NGNG altijd een speciaal plekje houden en we hopen dat nog veel meer mensen ze willen ondersteunen om zoveel mogelijk wensen waar te maken. Uit eigen ervaring weten we hoe waardevol dit is en hoe warm, betrokken en integer het team is.

Liefs,
Paulette, Koen, Floortje, Jasmijn en Mirre

Ontzettend bedankt lieve Paulette!🩵