Richard naar Normaal

Ik ben Richard, 54 jaar, getrouwd met Daphne en samen hebben we 2 kinderen, Bram van 22 jaar en Teun van 19 jaar oud.
Al jaren ben ik aan het klungelen met mijn gezondheid, vele keren naar de huisarts gegaan met diverse pijnklachten en uiteindelijk werd ik vorig jaar doorverwezen in verband met verdenking van een hernia. Na een MRI kreeg ik nog dezelfde dag de uitslag, ik bleek geen hernia te hebben maar een tumor in de onderrug ter grootte van ongeveer een kippenei.
Binnen 2 weken had ik al de afspraak bij de neurochirurg, hij deed eerst de standaard neurologische testjes. Daar was weinig mis mee, hij had de MRI bekeken en hij wilde het een en ander gaan bespreken met een collega, om te bekijken of er wel of niet geopereerd kon worden daar de tumor in een lastig gebied zat. Een week later werd ik al gebeld met de mededeling dat hij samen met de collega een operatie kon uitvoeren. Op 9 mei ben ik geopereerd, en 2,5 week na de operatie kreeg ik uitslag van de tumor vanuit de patholoog-anatoom. Daaruit bleek dat de tumor al zo groot was als een flinke vuist én kwaadaardig . Bam, F……
Begin oktober kreeg ik weer veel pijnklachten en na een nieuwe MRI is gebleken dat de tumor in de onderrug weer terug was en dit was niet meer te opereren dus ik zou bestraald gaan worden. Door deze uitslag werd er met spoed een PET-CT scan aangevraagd om te zien of er ook mogelijk uitzaaiingen aanwezig waren. Na 2 weken kreeg ik de uitslag bij de oncoloog, er bleek in elke long een uitzaaiing te zitten, er werd mij verteld dat ik ongeneeslijk ziek ben. GVD. Ik moest er maar snel over na gaan denken of ik nog een chemokuur zou willen, en ik heb ervoor gekozen om dit niet te doen. Ik wilde me niet slechter gaan voelen dan dat ik nu ben. Ik ben uiteindelijk wel ziek maar zo voel ik mij niet. Na 6 bestralingen gehad te hebben, die er onder andere voor waren om de pijn te verminderen naast de pijnmedicatie die ik al had, werkte dit niet want de pijn liep alleen maar op. Zover dat de pijn de medicatie overwon. Na een opname in het Radboud is die pijn nu gelukkig wél onder controle.
Normaal is de band die ik al als jochie vanaf mijn 9e jaar geweldig leuk vind, de band waar ik mee ben opgegroeid met nummers die mij enorm (heb ik bij meerdere artiesten) raken en waar ook een stukje waarheid in zit.
Het was mijn allergrootste wens om deze band nog 1 keer live te zien en horen spelen.
Op Hemelvaartsdag was het dan zo ver, ruim op tijd kwamen we aan bij het theater. Høkers verzamelden zich voor de ingang, vol van spanning wat er op de setlist zou staan. Om 19.30 uur ging de poort open en klonk er al luid gejuich.
We werden perfect opgevangen door sfeerbeheer en naar onze plaatsen begeleid met mooi uitzicht op het podium. Het theater stroomde vol, om 20.25 uur gingen de lampen voor het podium aan en er klinkt muziek. De høkers begonnen zich meer naar voren te begeven. De spanning loopt op, en dan om 20.30 uur kraait de haan 1, 2, 3, 4x bij iedere kraai juichen de høkers en dan na de 4e kraai het schot met het jachtgeweer. De band begint te spelen, we zien ze nog niet want het gordijn hangt er nog voor. En dan valt het gordijn, gejuich en het bier vliegt aan alle kanten door de lucht. Merkten we weinig van omdat het helaas regende maar dat mocht de pret niet drukken.
Na ruim 2 uur was het helaas voorbij, wat een geweldig mooi concert. We hebben er intens van genoten.
Richard
Fijn dat je dit nog mee hebt mogen maken Richard💛 Mede met dank aan Openluchttheater Lochem.
Help jij ons mee?
Dank je wel 🩵