Alba’s wens

Een gebaar uit liefde – verteld door mij, de man met de weinig woorden
Dit verhaal schrijf ik voor mijn vrouw. Zij is de prater, zij kan mooi vertellen. En ik ben een man van weinig woorden. Dus ik zag hier tegenop, maar ik wil dit voor haar doen.

Want dit jaar werd mijn vrouw vijftig. Normaal gesproken is dat al groot feest, toch? Voor ons was het een mijlpaal. Na een diagnose eierstokkanker – geavanceerd en agressief – is vijftig worden niet vanzelfsprekend. Het is een overwinning. Mijn vrouw is altijd al levenslustig. Ze leeft. En hoe.

Ondanks de late gevolgen van de ziekte, de vermoeidheid die soms zomaar toeslaat. En ondanks alles wat haar lichaam heeft moeten doorstaan. Ze houdt levenslustig vast. Ze kan huilen en veel voelen, ze gaat zeker geen traan uit de weg. En wat ik bijzonder vind is dat ze toch het leven een groot feest vindt. Haar motto: VIVA LA VIDA! Ze geeft haar hart. Met hart en ziel voor mij, voor onze kinderen, voor iedereen die haar dierbaar is.

Juist daarom wilde ik dit groots vieren. Ik organiseerde een verrassingsfeest: familie, vrienden, muziek, alles waar ze van houdt. Maar de dag van het feest bracht sneeuw en strenge kou, en het moest worden gecanceld. Ik vond het verschrikkelijk. Want ik wilde haar zo graag iets bijzonders geven!

Toen dacht ik aan muziek. Aan BLØF.
Ze is al jaren fan. We hadden vaker gezegd: “We moeten eens naar een concert.” Maar het leven kwam ertussen. En toen ik eindelijk kaarten wilde kopen… waren ze binnen no-time uitverkocht. Weer mis.
Ik voelde me machteloos. Ik wist hoe eenzaam de periode na de behandeling soms voor haar was geweest. Want tuurlijk gingen mensen weer verder met hun leven, maar voor haar is alles anders en toch gaat ze moedig door. Ik wilde haar laten voelen dat ze gezien wordt. Dat ze belangrijk is. Dat ze speciaal is.
Dus nu, zonder dat zij het wist, besloot ik het anders aan te pakken. Ik schreef het team van NGNG. Gewoon, met een eerlijk verhaal. En zonder hoge verwachtingen hoopte ik het zo!

Ze reageerden meteen. Met enthousiasme en oprechte betrokkenheid. Ze dachten mee, regelden, schakelden. Met liefde. En ineens was het toch mogelijk: mooie plekken bij een concert.

Afgelopen week was het zover. Samen zaten we daar, bij de theatervoorstelling van BLØF.Ik zag haar genieten, lachen, zingen bij ‘Zoutelande’ en zelfs een beetje dansen bij ‘Hemingway’. 
Geen zorgen, maar samen genieten van dit fantastische moment.

Wat is dit een mooi cadeau. Niet alleen het concert, maar haar zorgeloos zien stralen.

Dankzij NGNG hebben we samen een herinnering gemaakt die niemand ons meer afpakt. Een avond vol muziek, liefde en leven. Precies zoals zij het zelf zegt: Viva la Vida. 💙
Ferry

Mede met dank aan de warme begeleiding vanuit de Kunstlinie, heel graag gedaan.

Help jij ons mee?
Dank je wel 🩵