Monique’s wens

Al meer dan 15 jaar gaat mijn moeder Monique elk jaar trouw een weekend naar Pinkpop. Eerst met haar 3 kinderen, die als ze in groep 8 zaten een dag mochten uitkiezen om met haar samen te genieten. We wonen in Landgraaf, waar we het festival dan al jaren in de achtertuin horen en niet kunnen wachten om te gaan. Toen mijn broers en ik ouder werden, stond Monique elk jaar nog steeds zeker een paar keer vooraan te headbangen bij een act op het hoofdpodium. Dit doet ze de afgelopen jaren met een van haar beste vriendinnen. Het weekend van Pinkpop werd heilig; de voorpret duurt het hele jaar.
Dan, tijdens een van die weekenden Pinkpop in 2018, ziet Monique samen met haar vriendin en mij een optreden dat later onvergetelijk blijkt. Op de zondagochtend, wanneer iedereen moe is en nog in hun tent ligt, zitten we op een kleedje bij het podium. Alles om ons heen is rustig, het is een broeierige ochtend, tot Soul Woman Michelle David opkomt samen met haar band. Vanaf de eerste noten weet Monique niet hoe snel ze van dat kleedje af moet komen: er moet gedanst worden! Al snel volgt de rest van het veld in haar voetstappen en danst iedereen volop. De ochtend is geweldig, vanaf dit moment is Monique niet meer weg te denken bij een concert van Michelle David in de buurt. Ze hoeft maar richting het zuiden te komen en Monique neemt haar man of vriendin mee ernaartoe. Haar energie is aanstekelijk. Zelfs als het een keer tijdens een openluchtshow in Valkenburg keihard begint te regenen, weet Michelle het publiek te laten dansen en meeswingen.
De nummers van Michelle David hebben een aantrekkingskracht op Monique. De kracht die van de gospel- en soulzangeres afstraalt is onmiskenbaar en als Monique ongeneeslijk ziek blijkt, zijn de platen en nummers niet meer weg te denken in de woonkamer. Het voelt logisch om de muziek van Michelle David bijna non-stop aan te hebben; haar woorden en stemgeluid geven Monique en ons hele gezin kracht.
Pinkpop gaat Monique hoogstwaarschijnlijk niet meer halen. Natuurlijk is (en blijft) er die hoop. De hoop om te dansen vanuit de rolstoel en te headbangen waar mogelijk. Maar ze weet ook: ze gaat snel achteruit. Daarom is het meer dan fantastisch dat Michelle David langs wilde komen om Monique nog één keer toe te spreken en haar eraan te herinneren hoeveel kracht ze heeft. Het is het dichtst bij die magische ochtend op het Pinkpopveld, een waardevol moment dat voor het hele gezin onvergetelijk is omdat ze er zo vaak over heeft verteld. Niet alleen Michelle David is een Soul Woman met enorme power, diezelfde kracht heeft onze moeder ook in zich zitten.
Als op Koningsdag de (volgens Monique) Queen of Soul langskomt in Landgraaf bij het gezin, maakt ze wederom een enorme indruk. Niet alleen op Monique, maar op ons hele gezin. Michelle neemt de tijd om in gesprek te gaan over van alles en nog wat en stelt veel vragen aan Monique, die vol verwondering antwoordt en vragen terug stelt. “Het is ongelooflijk dat ze naast mij op de bank zat!” zegt ze, en ook tijdens het nagenieten voert het ongeloof en de dankbaarheid de boventoon. De twee dames vertellen elkaar van alles, waaronder de dingen waar ze zelf heel erg gefascineerd door zijn maar wat heel weinig mensen weten (of zouden begrijpen). Het wordt een intieme ontmoeting, waarbij Michelle zelfs nog een stukje van het favoriete nummer van Monique zingt: Taking It Back. Als we met het hele gezin Michelle uitzwaaien, roepen we het uit: “Ze was er gewoon, ze was gewoon HIER!
Tesse, dochter van Monique

Met heel veel dank aan Michelle David en haar manager Andries💛
Help jij ons mee?
Dank je wel 🩵