Nicole naar Treasure

Wij zijn de familie van Dommelen (aka “de Dommeltjes”) Pepijn (van bijna 15) Floris (13), mijn man Michiel en ik. Afgelopen meivakantie zijn we naar Italië geweest, naar de plek waar we 10 jaar geleden getrouwd zijn. Daar hebben we geproost op het leven en op ons fijne gezin.

3 dagen na terugkomst stortte onze wereld in. Ik bleek borstkanker te hebben. En niet “zomaar” borstkanker (bestaat er überhaupt een “zomaar” soort kanker? Dat geloof ik eigenlijk niet…) , maar een zeer moeilijk behandelbare, erg zeldzame variant.

Een loodzware periode volgde. Chemotherapie, immunotherapie, operatie, bestraling enz. 

Een gekke gewaarwording, aangezien ik al heel veel jaar zelf in de kinderoncologie werk, in het Prinses Máxima Centrum. Alles wat professioneel was, werd ineens persoonlijk. 

Muziek is erg belangrijk in ons gezin. We gingen zelf al graag naar concerten toe, van Rammstein tot Einaudi. En ook de kinderen hebben we aangestoken met het muziekvirus. Stemmen op de top 2000? Keihard meezingen met Queen? Swingen bij een concert van Alan Walker? Dat is onze kinderen niet vreemd.

Maar welke gewoonte we vooral hebben is samen de woonkamer ronddansen. De muziek hard aan en dan “dance like nobody’s watching”. Ook tijdens de behandeling werd er regelmatig gedanst. Dat was mijn manier van conditietraining.

Onze beste zang en mee-blèr-nummers komen toch altijd van Bruno Mars. Onze favoriet. Ziek, kaal, weinig energie, kapotte mond, herstellende… wat dan ook. Er werd gedanst. Heel kort en soms nét iets langer. Dat is wat er past bij ons gezin.

Wat wilde ik graag mijn liefste man en mijn 2 lieve, eigenzinnige pubers bedanken. Want zij zijn er voor mij… elke dag! Ik weet hoe hard ze worstelen om hun hoofd boven water te houden. Hoe mijn man al zó lang alle ballen in de lucht houdt. Welke “grote mensen” problemen en angsten er ineens in het leven van de kinderen zijn. 

1 avond alles vergeten… 1 avond “onbezorgd” genieten…. 🎵THAT’S WHAT I LIKE 🎵

En hoe kan dat nu beter dan bij Treasure? Zo’n fantastische band, wat hebben we al via de tv van ze genoten.
Dankzij NGNG mochten we gaan!

Gisteravond was het dan eindelijk zo ver.. Onze avond bij Treasure waar we zo enorm naar uit hebben gekeken!

Wat hebben we enorm genoten. Een avond met een lach en ook tranen (vooral bij het laatste liedje “just the way you are”, die raakte ons alle vier enorm)
Wát een band, wát een stem en wat een fijne energie zit er in die groep

Dankbaar dat we deze avond zo “onbezorgd” konden genieten.’

Heel graag gedaan Nicole, mede met dank aan de fantastische en lieve Treasure, heel graag gedaan 💛

Help jij ons mee?
Dank je wel 🩵