Vreugde, onbezorgdheid en een herinnering voor altijd

Mijn naam is Siska, ben 51 jaar, getrouwd met Wietse en moeder van onze zoon Tjitte (12). Ruim twee jaar geleden kreeg ik de diagnose multipel myeloom, een ongeneeslijke bloedkanker. Er volgde door mijn genafwijking een intensief traject met twee stamceltransplantaties en meer dan een jaar aan behandelingen.

Inmiddels is de ziekte in remissie. Ik ben niet meer zo fit als vroeger, maar zo fit als je kunt zijn na twee stamceltransplantaties. Dat is het dubbele van deze ziekte: aan de ene kant is hij weg, aan de andere kant gaat hij nooit weg. Wat overblijft is ook een zoektocht naar vrijheid en onbezorgdheid.

Into The Great Wide Open is voor mij zo’n plek. Niet zomaar een festival, maar “ons” festival. In 2010 stonden we er voor het eerst met z’n zessen: mijn twee beste vriendinnen Kim en Evelien, onze partners en ik. De muziek, de intimiteit van het bostheater, uitwaaien op het strand en vooral het gevoel van verbondenheid, met elkaar en met het eiland. Tijdens mijn behandelingen was ‘festivallen’ geen optie, maar mijn vriendinnen gingen al die tijd nergens heen zonder mij.

Daarom deed ik een wens aanvraag bij Stichting No Guts No Glory: terug naar Into The Great Wide Open. En dit weekend was het zover. Op zoek naar wat we er zestien jaar geleden voor het eerst vonden, maar zeker wetend dat het ons ook heel veel nieuws ging brengen. De voorpret beloofde in ieder geval veel goeds!

Een weekend lang waren onze grootste zorgen het blokkenschema en de vraag wanneer we dan moesten eten. Het recept van Into The Great Wide Open, de gave bandjes, de heerlijke buitenlocaties, de fantastische sfeer en vooral de mensen, de saamhorigheid maakt het zo speciaal. Het was alles wat we hoopten dat het zou zijn, en meer: het optreden van de Whitest Boy Alive (deze keer stonden we helemaal vooraan), was net zo gaaf als 16 jaar geleden. Hele toffe nieuwe bands gezien (Rikas en Dressed Like Boys gaan nog veel gedraaid worden hier in huis). En met alle vrouwen in de moshpit bij Sophie Straat zal ik niet snel vergeten. De onbezorgdheid die ik lang niet gevoeld heb, kwam een weekend lang op Vlieland terug.

We hadden dankzij NGNG een heerlijk huisje, en daarmee alle ruimte voor de rustmomenten die ik nodig had. Even opladen, en daarna er weer in. Zo kon ik het hele weekend meedoen, op mijn eigen tempo, zonder iets te hoeven missen. Het festival gaf zoveel energie!

Daarom enorm bedankt Stichting No Guts No Glory, ik kan niet zo goed onder woorden brengen hoe dankbaar ik ben. En een persoonlijk dankjewel voor Kay, onze begeleider van NGNG, voor alle zorg, het meedenken en de warme aandacht. Dank jullie wel, team NGNG en alle donateurs: jullie gaven me veel meer dan een weekendje weg. Jullie gaven me vreugde, onbezorgdheid en een herinnering voor altijd.

Wat was het geweldig! Nog een keer dan.. Dankjewel!
Siska

Mede met dank aan ITGWO heel graag gedaan💛

Help jij ons mee?
Dank je wel 🩵