Zusjes naar Lowlands

Eind 2024 rondde mijn zus haar borstkankertraject af. We waren opgelucht met de goede afloop en zagen uit naar een jaar met minder zorgen.
Niets bleek minder waar.
In maart 2025 bleek ook ik borstkanker te hebben. Opnieuw gingen we als familie een jaar tegemoet vol zorgen, chemo’s, bestraling en operaties.
En alsof dat nog niet genoeg was, kreeg ook mijn vader in juni de diagnose kanker.
Bij hem kwam de diagnose te laat; nog geen maand later overleed hij.

Wat volgde was een periode vol verdriet, waarin ik ook nog mijn eigen ziekteproces te dragen had.
Het was zwaar, heel zwaar.
Ik werd geleefd door ziekenhuisafspraken, er was weinig ruimte meer voor iets anders.
En nu is het klaar, ook ik heb de behandelingen met succes afgerond.
Maar het voelt alsof ik veroordeeld ben tot levenslang.
Voor altijd blijft het verdriet, gemis en de angst bij elke controlescan en onverklaarbaar pijntje.

Concerten en festivals bezoeken is voor mij altijd een manier geweest om even alle zorgen aan de kant te zetten.
Het afgelopen jaar heb ik daar door de behandelingen geen energie voor gehad.
Dankzij NGNG heb ik samen met mijn zus afgelopen weekend weer van de vrijheid en zorgeloosheid kunnen genieten bij Lowlands.
Het voelde echt als thuiskomen.

Naast dat het veel energie kostte, gaf het ook een bak aan energie en dankzij het plekje op de gllamping had ik een aardig goede nachtrust en kon ik de dag rustig weer opstarten.
Heel veel liefde voor team NGNG en donateurs die dit voor ons mogelijk gemaakt hebben!
Arjette

Met liefde kochten wij tickets voor het Lowlands festival en de Gllamcamp💛

Help jij ons mee?
Dank je wel 🩵