Soms ontmoet je mensen in je leven waar het meteen goed mee voelt, zo ging het met Babs.
Met haar enorme uitstraling, positiviteit, directheid, kracht, wijsheid en bovenal, enorme drive om te willen leven, knalde ze mijn hart in.

Ons kennismakingsgesprek was meteen een lange, waar ze mij precies vertelde wat ze nodig had maar ook veel vragen had, vanuit oprechte interesse naar de stichting en ook mij.
Ze had geen tijd voor ‘bullshit’ of negativiteit, wist wat ze wilde, met wie en ging daarvoor.
Ze wilde niet meer dan nodig praten over haar ziek zijn want het leven moest geleefd!

Naast een bevlogen vrouw was ze ook enorm betrokken, met veel liefde en aandacht voor de mensen in haar omgeving en vertelde graag en uitgebreid over wat het meest belangrijk voor haar was: haar zoon.
Ze was ontzettend trots op hem.
Barbara had nog zoveel plannen, ze moest ‘alleen eerst even beter worden’ zoals ze zei maar wilde zich vooral richten op haar toekomst, waar ze weer mooie dingen wilde gaan organiseren met haar coaching journeys.

Eind mei zaten we nog samen met haar vriendin Hilde op het terras, in de zon, bij haar lievelingscafé Lavinia Good Food (in Amsterdam).
Hilde en ik móésten taart bestellen want volgens haar was het de beste ooit.
Ik had eigenlijk geen trek maar Babs kon zeer overtuigend zijn: “Stel je niet aan El, bestel nou maar gewoon, je zal er blij van worden!” en dus bestelde ik taart (en werd er inderdaad blij van).

Na deze middag op het terras is Barbara gestopt met behandelingen om nog te gaan reizen.
Ze zei tegen me: “Ik weet niet hoeveel tijd me nog gegund wordt, ik hoop heel veel maar de tijd die me rest wil ik gebruiken om mooie plekken te bezoeken, tot rust te komen en bij fijne mensen te zijn. Daar waar het uiteindelijk allemaal om gaat”

Op 31 juli heeft ze nog een tattoo laten zetten ‘Fearless’.
Want ze was niet bang voor wat zou komen.
Haar laatste weken gingen snel en ze heeft zich omringd met haar directe geliefden om zich voor te bereiden op haar laatste reis.
Ook hier hield ze de regie en regelde zelf haar afscheid.
Ik vind het fijn dat ze dit zo heeft kunnen doen, alles op haar eigen manier, precies zoals het bij Babs past.

Barbara heeft tijdens haar leven heel veel mensen weten te inspireren, motiveren en raken.
Ook op mij heeft ze een onuitwisbare indruk achtergelaten.
Ze zal ontzettend gemist worden.
Ook namens Ruben en Tineke wil ik met name haar zoon, geliefde, moeder en daarnaast iedereen die haar lief had, ontzettend veel sterkte wensen met dit grote verlies.

Dag lieve Babs,
Dank voor de fijne gesprekken en dat ik je mocht leren kennen.
Ik zal dit weekend een stukje taart gaan eten bij Lavinia.

Ellen